Wulkany

Wulkany świata

Wezuwiusz, Krakatau, Mount St. Helens i 47 innych: znajdź na mapie 50 słynnych wulkanów, wpisz je w 10 minut albo poznaj ich wielkie erupcje.

50 wulkanów · poznaj je, znajdź na mapie (trening, test lub bez pomyłek) albo wpisz w 10 minut

NaukaPoznaj wszystkie wulkany

Wszystkie wulkany są podpisane na mapie. Kliknij lub dotknij nazwy (albo wybierz ją z listy), aby zobaczyć jego typ, wysokość, ostatnią erupcję i najsłynniejszą erupcję wraz z jej VEI. Przybliż mapę, żeby zobaczyć wszystkie nazwy.

Wczytywanie mapy…

Wszystkie wulkany na tej mapie

Szukamy twojego następnego wyzwania…

Źródła i uwagi

Wysokości podano w metrach i stopach. Wysokości i typy wulkanów oraz ich ostatnie i najsłynniejsze erupcje pochodzą z Global Volcanism Program (GVP) Instytutu Smithsona. Wysokości i pierwsze wejścia na pozostałe góry pochodzą z oficjalnych źródeł, każde sprawdzone z co najmniej jednym innym; dla szczytów w USA korzystamy ze Służby Geologicznej Stanów Zjednoczonych (USGS), jeśli ma aktualne dane. Wysokości nieco się różnią między oficjalnymi źródłami; podajemy wartość najpowszechniej przyjętą.

VEI, wskaźnik eksplozywności wulkanicznej, ma skalę od 0 (spokojny wypływ lawy) do 8 (największe znane erupcje). Każdy stopień wyżej oznacza mniej więcej dziesięć razy więcej wyrzuconego popiołu i skał. Wartości VEI pochodzą z GVP.

„Trwa” oznacza, że GVP podawał erupcję jako trwającą, gdy przeglądaliśmy jego dane we wrześniu 2026 roku.

Uznajemy nazwy polskie i angielskie, a także lokalne i dawne (Czomolungma, Sagarmatha, Citlaltépetl, Mount McKinley, Mount Cook); słowa „Mount”, „Mt”, „góra” albo „wulkan” możesz dopisać lub pominąć.

„Znajdź na mapie”: podajemy miejsce, a ty klikasz jego znacznik (albo, w przypadku łańcucha górskiego, jego obszar). Na poziomie Trening masz trzy próby, a po dwóch pomyłkach podświetla się właściwa część mapy; na poziomie Test masz trzy próby bez podpowiedzi, a na poziomie Bez pomyłek jedną. Po ostatniej pomyłce pokazujemy odpowiedź i przechodzimy do następnego pytania.

Tam, gdzie miejsca leżą zbyt blisko siebie, by je rozróżnić przy danym przybliżeniu (Everest i Lhotse, szczyty Gaszerbrumów, Góry Kaskadowe, wyspa Hawaiʻi), znaczniki są rozsunięte i połączone cienką linią z prawdziwym szczytem. Przybliż mapę, a każdy znacznik wróci na swoje miejsce.

Warstwa granic płyt to model granic płyt tektonicznych Ziemi Petera Birda z 2003 roku, przetworzony przez Hugo Ahleniusa (Nordpil) i udostępniony na licencji Open Data Commons Attribution License (ODC-BY 1.0). Większość wulkanów leży na granicy płyt lub w jej pobliżu; Hawaje, Yellowstone i Reunion leżą natomiast nad plamami gorąca (hotspotami).

Góry rozmieszczono według współrzędnych szczytów na mapie świata narysowanej według oficjalnych danych kartograficznych.

Mapy: oficjalne dane kartograficzne

Instytut Smithsona, Global Volcanism Program: Volcanoes of the World (po angielsku)

Pozostałe wysokości i pierwsze wejścia: oficjalne źródła

Granice płyt tektonicznych: Peter Bird (2003), przetworzone przez Hugo Ahleniusa, Nordpil (ODC-BY 1.0; po angielsku)

O tych 50 wulkanach

Na liście są wulkany odpowiedzialne za najsłynniejsze erupcje w historii (Wezuwiusz w 79 roku, Tambora w 1815, Krakatau w 1883, Montagne Pelée w 1902, Mount St. Helens w 1980, Pinatubo w 1991 i Hunga Tonga–Hunga Haʻapai w 2022), te wybuchające niemal bez przerwy, jak Stromboli, Etna, Kīlauea i Yasur, oraz słynne góry, które są też wulkanami, od Fudżi po Ojos del Salado.

Włącz granice płyt, a zobaczysz, że większość z nich leży na obrzeżach Oceanu Spokojnego, w tak zwanym Pacyficznym Pierścieniu Ognia, albo tam, gdzie płyty się rozsuwają, na Islandii i w Afryce Wschodniej. Nieliczne, jak wulkany Hawajów i Yellowstone, leżą nad plamami gorąca, daleko od granic płyt.

Największe erupcje na tej mapie

  1. Toba ok. 74 000 lat temu, VEI 8
  2. Kaldera Yellowstone 631 000 lat temu (erupcja Lava Creek), VEI 8
  3. Santoryn ok. 1610 p.n.e. (erupcja minojska), VEI 7
  4. Tambora 1815, VEI 7
  5. Pinatubo 1991, VEI 6
  6. Krakatau 1883, VEI 6

VEI, czyli wskaźnik eksplozywności wulkanicznej, ma skalę od 0 do 8; każdy kolejny stopień oznacza mniej więcej dziesięć razy więcej popiołu i skał.